Zaburzenia zdrowia psychicznego u dzieci

Cyklotymia jest przekazywana, jako małe zaburzenie psychiczne, określane oraz jako stan depresyjny, który jednak wciąż nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość wiele się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skupimy się na prawdziwym zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając zatem od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Zapewne istnieć czynnikiem kierującym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej odkrycie jest możliwe zazwyczaj w podstawowej i trzeciej fazie życia człowieka, zobowiązuje się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu oraz kieruje do dużej destabilizacji w życiu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie wtedy stricte leczenie farmakologiczne, zbliżone do sposobu działania depresji, bowiem podawane leki będą brały często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię prezentuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Ważna ją rozłożyć na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą zakładają się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i motywy z uwagą, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz braku wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne opinii i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na odpoczynek, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności racjonalnego myślenia, problemy z kolekcją uwagi, agresja i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Wada ta wciąż pojawia się u osób, które odpowiadają na dwubiegunowość. Poza tym wpływ mają i takie elementy jak wysoki stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak i jeszcze stresujące sytuacje. Ponadto znacznie bogaty wpływ mają jeszcze wychowanie i środowisko, w której stoją potencjalnie chorujące osoby.